karışmak-I (birbirine karışmak)
TR
têmîyan bîyene
karışmak-II (birbirine dolanmak, karışmak)
›
karıştırılmak (birbirine karıştırılmak)
›
karışma (birbirine karışma)
›
karışma-II (birbirine dolanma)
›
karıştırmak (birbirine karıştırmak, birbirine katmak)
›
karışmak-III (dokunmak)
›
karışmak-IV (dahil olmak)
›
karışma-IV (dahil olma)
›
karışmamak (dokunmamak)
›
karışma-III (dokunma)
›
karışmama (dokunmama)
›
ayrışmak
›
ayrıştırmak
›