bêkeyf -e
1) keyifsiz, neşesiz 2) hasta, sağlıksız
Etîket
sifet
| name
| mecaz
| zerf
varyant
bêçef
·
bêçêf
·
bêkêf
Nimune
Bêkeyf mi xo tada hetê odaya xo ya.
Çekuyê Pêrabesteyî