bêmecal -e

1) bitkin, halsiz, mecalsiz, takatsiz, dermansız 2) zavallı
Etîket
sifet | zerf | mecaz
varyant
bêmcal · bêmezal
Nimune

Bêteqet û bêmecal moneno.

Mehmet Selîm Sert · Folklorê Pîranî · r.110

Çekuyê Pêrabesteyî
bêmecal bîyene
bêmecalbîyayîş bêhal bêmecalane bêmecalênî bêmecalîye bêtaqet bêhal bîyene bêhalbîyayîş bêtaqet bîyene hal ra kewtene taqet ra kewtene
Bi Alfabeya Engiştan
b ê m e c a l