bîn -e
1) öbür, diğer; ayrı 2) ertesi, devrisi 3) başka 4) ayrı
bilgi
sıfat
| zarf
| isim
| edat
varyant
bî
·
bîyn
·
wîn
örnek
“Heto bîn ra kî na roje rojêde miradan bîye.”
birleşik kelime
bîro
bîna
bîne
binî
bin de
bin ra
heto bîn
binên
biney
binge
binpa
heto bîn ra
biname
binaşe
binboç
bineql
binerd
binkol
binyat
binamûs
binbehr
binçeng
binerdî
bingeyî
binpîze
binsoba
bin de nêbo
bin kewtene
bin ra nêbo
bin de xerîb
bin ra xerîb
bin û binaşe
cîya
bin girewtene
bin ra şîyene
bin de mendene
disibay
panceyîkerda