ginayene

1) dokunmak (yiyecek vb.) 2) dokunmak (söz vb. için), ağırına gitmek
Etîket
mecaz
varyant
gunayene · guwnayene
Nimune

çim piro ginayene çim bere ginayene: b.

Serdar Bedirxan · Vate-32 · r.153-158

Çekuyê Pêrabesteyî
a qala to zaf bi mi ginaye qisaya ey mi ginaye zaf îsot werdo, bide ginayo/ciginayo
bide ginayene dest panayene rê giran ameyene ci ginayene dest pede nayene rê çetin ameyene panayene dest ra nayene temas kerdene bi zorê şîyene cebernayene resayene veyayene
Bi Alfabeya Engiştan
g i n a y e n e