kêr -e
1) yiğit, alp, kahraman 2) cesaretli, cesur, yürekli
Etîket
sifet
| name
| edebîyat
| mecaz
Îzeh
Destdaye, bîyaye, peynîya başe.
Nimune
Kêr û singûyên wan, birçîyên goştê mirovan bûn.
Çekuyê Pêrabesteyî
çêr
kerb
kerî
kerm
kerr
kert
mêrxas
ganêr
kerab
kêran
kerat
kerda
kerde
kerdî
kerje
kerpe
kerra
kerrî
kerwa
qehreman
camêrd
bok û beran
egît
kerate
kerbin
kerdiş
kerdox
kerike
kerjik
kermik
kermin
kerpîç
kerseg
kerbinî
kerdene
kerdîye
kergane
kergdar
kerge
kergeyî
kergroş
kerkaşî
kerkote
kermaxe
kerme
kermêşe
kermite
kerre
kerrîye
kersele
kerxane
camêrdek
beranê lokî
tuliz