kol -e

1) kör (keskinliği yeterli olmayan) 2) boynuzsuz
Etîket
sifet | mecaz
varyant
koll · kual · kuel · kone · kor
Îzeh

Heywano bêqiloç. Seba pesan yeno vatiş.

Kelmelo ke tujîya xo kerda vîndî û çîyan nêbirneno.

Nimune

Kose seyîrê (şêrê) sertenê (kinc û kol) lacekî keno, lacek nêmaneno tucaran.

Sanikê Kovara Vateyî · Sanikê Vateyî · r.50

kolik kolye konîye kone ocaxkor kola kolane kole kolênî kolera koletî koleye koleyî kolî kolîye kolonî koloze kolîbir kolîroş Kolombo kolonaj sefîl ema hafiz nuxsan perîşan
Bi Alfabeya Engiştan
k o l