tebitîyayene
1) dayanmak (tahammül etmek, sabretmek), durmak 2) barınmak
Etîket
mecaz
varyant
tebetîyayene
·
tevatîyayene
·
tewetîyayene
tebat kerdene
edilîyayene
tebat ci kewtene
hedîyayene
tebat dekewtene
piştîya xo dayene
xo tepîştene
tehemul kerdene
deyanmîş bîyene
deyax kerdene
sebir kerdene
oroznayene
pal dayene
vîtevîta xo bîyayene
wîtewîta xo bîyayene
pala xo dayene
vindetene
piştî dayene
xo daritene
xo şanayene
ca dekewtene
xo ragirewtene