tewş -e
1) ters 2) acayip, garip, gariplik; abes (akla ve gerçeğe aykırı) 3) sersem, alık
Etîket
sifet
| zerf
| vengok
| mecaz
| name
Îzeh
Keso ke bê hişî têwgêreno.
Rewşe û çîyê ke xozayîya xo de nîyê.
Nimune
Coka nat kenê, wet kenê la tewş o, kes nêbeno “armut ağacı”.
Çekuyê Pêrabesteyî
tewşkanî
tektaş
temaşa
tewşî
tewşkî
temaşe
tewşîye
awirdayîş
tînapeykî
tewşkerdiş
eks
çep a
adetan ra veta
adetan ra vete
adetan ra vetî
adetan ra teber
meqlub
verpay
ecayîb
dêmlaşt
verapey
qelbapey
qelibnaya
qelibnaye
vermeqlub
awir dayene
roşno peykî
Birayê Hişyarî vewre de rayîrê xo şaş kerdo, çep a şiyo