timûtim

1) sürekli, devamlı, daima, hep, her zaman 2) baştan sona (zr)

Etîket

zerf | sifet | gramer

varyant

tim-tim · timatim · timotim · daîm · tim · timin

Îzeh

Her dem, her wext, her taw, bê mabênî domnayîş.

Nimune

Timûtim şono dewan, dewijan rê propaganda keno.

Akman Gedik · Gimgim Zerêyê Ma de · r.39

Çekuyê Pêrabesteyî

timûtim bîyene timûtim kerdene

timûtimin timûtimî timûtiminî timin timûtimkerdiş timûtimbîyayîş timûtiminkerdiş timûtiminbîyayîş timûtimin bîyene mutemadî timûtimin kerdene daîmî hertim mutemadîyen mûdim

Bi Alfabeya Engiştan