üzüntülü-I

dejaya › decaya üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün Ez mat menda û tede zaf-zaf dejaya. dejaye › decaye decayi dezaye üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün Demhat zî kîşta mi de bo O zî sey mi dejaye û bêkes o hinî dejayîye › decayê dejayê dezayîye üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün dejin -e › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü Yew huyayîşo dejin goşeyê fekê aye de cemidîyayo. kederin -e › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, kederli Winî bêkeyf, murizin û kederin bîye. kedernak -e › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, kederli Ez nêwazena na şewa tarî ya bêyewme de sewbîn embazan kedernak bika. kerbin -e › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü kerbizikin -e › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü keribîyaya › keribîyayê üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün keribîyaye › üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün keribîyayîye › keribîyayê üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün qehirîyaya › qahrîyaya qarîyaya qeherîyaya qehrîyaya 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü Mi bawer kerd to ra Dima ez qehirîyaya xo ra. qehirîyaye › qahrîyaye qarîyaye qeherîyaye qehrîyaye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü Qehirîyaye, bîye kosebîyê adirî. qehirîyayîye › qahrîyayê qahrîyayîye qarîyayê qarîyayîye +5 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü qesawetin -e › qisawetin üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü verkewta › verkewtê üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü verkewte › verkewti üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü Keso ke xemgîn o. verkewtîye › verkewtê üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü xemgîn -e › xemnak üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, üzgün, kederli, gamlı Keso ke rewşa xemgînîye de yo. Bawo, ti xemgîn î, şan de zî ti no hawa xemîyaynî! xemnak -e › xemgîn üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü, gamlı Keso ke rewşa xemgînîye de yo. Heto bîn ra zî xemnak bî, kewtîbî fikran ver.