kıskanç-I (başkasını çekemeyen)

TR çimesîya | çimesîyaye | çimbarnêbîyaya | çimbarnêbîyayîye | çimbarnêbîyaye | çimeteng; hesûd; mûzir; mûdî; pexîl
Agahî
kıskanç-II (sevdiğini kıskanan) › kıskanmak-I (çekememek) › kıskançlık-I (çekemezlik) › kıskançlık-II (sevdiğini kıskanma) › kıskanmak-II (sevdiğini kıskanmak) › kıskandırmak-II (sevdiğini kıskandırmak) › kıskandırmak ›
Bi Alfabeya Engiştan
k ı s k a n ç i b a ş k a s ı n ı ç e k e m e y e n