kıskanç-II (sevdiğini kıskanan)

TR celud
kıskandırmak-II (sevdiğini kıskandırmak) › kıskançlık-II (sevdiğini kıskanma) › kıskanmak-II (sevdiğini kıskanmak) › kıskanç-I (başkasını çekemeyen) › kıskançlık-I (çekemezlik) › kıskanmak-I (çekememek) › kıskandırmak ›
Bi Alfabeya Engiştan
k ı s k a n ç i i s e v d i ğ i n i k ı s k a n a n