kör

TR kor; perîşan; hafiz; nuxsan; sefîl; ema | kone | konîye | kol
Agahî
· mecaz · sıfat
körebe › körfez › körlük › körfare › körocak › çadır › tokaç › görme engelli › tokmak ›
Bi Alfabeya Engiştan
k ö r