Zazaca kelime dizini — Q

qe

• qednayîş→qedênayîş 1) bitirme, sonuçlandırma 2) kurtarma 3) tüketme
• qedrberz saygıdeğer, muhterem, sayın, saygın
• qedrberzî saygınlık
• qedrberzîye saygınlık
• qedrdar saygılı, hürmetkâr, hürmetli
• qedrdarî saygılılık
• qedrdarîye saygılılık
• qedr dayene saymak
• qedrdayîş sayma
• qedr zanayene saymak
• qedrzanayîş sayma
• qedûk→qedum keser
• qedum keser
• qedûm→qedum keser
• qedyayene→qedîyayene 1) bitmek 2) kurtulmak
• qedyayîş→qedîyayîş 1) bitme, bitiş 2) kurtulma
• qeerî→xeyrê ... -den başka, hariç
• qêerî ...→xeyrê ... -den başka, hariç
• qef akarsuyun sürüklediği ağaç parçası
• qefalnayene→qefilnayene yormak
• qefalnayîş→qefilnayîş yorma
• qefalyayene→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefalyayîş→qefilîyayîş 1) yorulma 2) donma
• qefçil çirkin, kirli
• qefçilbîyayîş kirlenme
• qefçil bîyene kirlenmek
• qefçilênî kirlilik
• qefçilî kirlilik
• qefçilîye kirlilik
• qefçil kerdene kirletmek
• qefçilkerdiş kirletme
• qefelîyaya→qefilîyaya yorgun
• qefelîyaye→qefilîyaye yorgun
• qefelîyayene→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefelîyayêne→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefelîyayeyî→qefilîyayeyî yorgunluk
• qefelîyayine→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefelîyayîş→qefilîyayîş 1) yorulma 2) donma
• qefelîyayîye→qefilîyayîye yorgun
• qefelîyene→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefelnayene→qefilnayene yormak
• qefelnayêne→qefilnayene yormak
• qefelnayîş→qefilnayîş yorma
• qefelyaya→qefilîyaya yorgun
• qefelyaye→qefilîyaye yorgun
• qefelyayene→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefelyayeyî→qefilîyayeyî yorgunluk
• qefelyayîş→qefilîyayîş 1) yorulma 2) donma
• qefes kafes
• qefesê sênî göğüs kafesi
• qefes sînîy→qefesê sênî göğüs kafesi
• qefîfe→qetrîbe saban okunun saban zıvanasından çıkmasını engellemeye yarayan küçük parça
• qefil-I kilit (asma kilit)
• qefil-II yorgunluk
• qefilîyaya yorgun
• qefilîyaye yorgun
• qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefilîyayeyî yorgunluk
• qefilîyayîş 1) yorulma 2) donma
• qefilîyayîye yorgun
• qefilnayene yormak
• qefilnayîş yorma
• qefilyaya→qefilîyaya yorgun
• qefilyaye→qefilîyaye yorgun
• qefilyayene→qefilîyayene 1) yorulmak 2) baygın düşmek 3) donmak
• qefilyayeyê→qefilîyayeyî yorgunluk
• qefilyayîş→qefilîyayîş 1) yorulma 2) donma
• qe finê→qet finê asla, hiçbir zaman, hiç, katiyen
• qefl→qefil-I kilit (asma kilit)
• qeflayi→qefilîyaye yorgun
• qefle kafile, insan veya hayvan kümesi, küme
• qefle be qefle→qefle bi qefle akın akın
• qefle bi qefle akın akın
• qefle qefle akın akın
• qeflik→qefil-I kilit (asma kilit)
• qeflîyaya→qefilîyaya yorgun
• qeflîyaye→qefilîyaye yorgun
• qeflîyayeyî→qefilîyayeyî yorgunluk
• qeflyayi→qefilîyaye yorgun
• qeflyayîyê→qefilîyayeyî yorgunluk
• qefş→qevde 1) demet 2) deste, kabza, sap (araç için) 3) tutam
• qefsîng göğüs kafesi
• qeft→qevde 1) demet 2) deste, kabza, sap (araç için) 3) tutam
• qeher→qehir kızgınlık, kahır, öfke, derin üzüntü
• qeherîyaya→qehirîyaya 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qeherîyaye→qehirîyaye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qeherîyayê→qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qeherîyayene→qehirîyayene 1) öfkelenmek, sinirlenmek, kızmak, asabileşmek 2) küsmek, darılmak 3) kıskanmak, günülemek, haset etmek (ç...
• qeherîyayeyê→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyê→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyênî→qehirîyayeyênî üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyî→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyî→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyîye→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayeyîye→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qeherîyayîş→qehirîyayîş 1) dertlenme, dertleniş, gamlanma 2) küsme 3) kızma (öfkelenme, sinirlenme), asabileşme 4) kıskanma, günüle...
• qeherîyayîye→qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehernayene→qehirnayene 1) darıltmak, küstürmek 2) kıskandırmak 3) kızdırmak, öfkelendirmek, sinirlendirmek 4) üzmek
• qehernayîş→qehirnayîş 1) darıltma, küstürme 2) kızdırma
• qehernayox→qehirnayox üzüntülü (üzen durum veya olay), üzücü (durum veya olay)
• qehir kızgınlık, kahır, öfke, derin üzüntü
• qehirîyaya 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehirîyaye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehirîyayê→qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehirîyayebîyayîş 1) kızgın olma 2) üzgün olma 3) dargınlaşma
• qehirîyaye bîyene 1) kızgın olmak 2) üzgün olmak 3) dargınlaşmak
• qehirîyayene 1) öfkelenmek, sinirlenmek, kızmak, asabileşmek 2) küsmek, darılmak 3) kıskanmak, günülemek, haset etmek (ç...
• qehirîyayeyê→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qehirîyayeyê→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qehirîyayeyênî üzgünlük, üzüntülülük
• qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qehirîyayîş 1) dertlenme, dertleniş, gamlanma 2) küsme 3) kızma (öfkelenme, sinirlenme), asabileşme 4) kıskanma, günüle...
• qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehirnayene 1) darıltmak, küstürmek 2) kıskandırmak 3) kızdırmak, öfkelendirmek, sinirlendirmek 4) üzmek
• qehirnayîş 1) darıltma, küstürme 2) kızdırma
• qehirnayox üzüntülü (üzen durum veya olay), üzücü (durum veya olay)
• qehiryayîş→qehirîyayîş 1) dertlenme, dertleniş, gamlanma 2) küsme 3) kızma (öfkelenme, sinirlenme), asabileşme 4) kıskanma, günüle...
• qehp→qehpe-I orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpê→qehpeyî 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpê→qehpeyîye 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpe-I orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpe-II 1) (mecazi) orospu, fahişe, kahpe, sürtük 2) (mecazi) dönek
• qehpey→qehpeyî 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpey→qehpeyîye 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpeyî 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpeyîye 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpi→qehpe-I orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpî→qehpeyî 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpî→qehpeyîye 1) orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük 2) (mecazi) döneklik
• qehpik (mecazi) orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpike orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpikê→qehpikî orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpikê→qehpikîye orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpikey→qehpikî orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpikey→qehpikîye orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpik-I→qehpike orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpiki→qehpike orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehpikî orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpikîye orospuluk, fahişelik, kahpelik, sürtüklük
• qehpîye→qehpe-I orospu, fahişe, kahpe, sürtük
• qehr→qehir kızgınlık, kahır, öfke, derin üzüntü
• qehreman yiğit, alp, kahraman
• qehremanê→qehremanîye yiğitlik, alplık, kahramanlık
• qehremanênî yiğitlik, alplık, kahramanlık
• qehremanî yiğitlik, alplık, kahramanlık
• qehremanîye yiğitlik, alplık, kahramanlık
• qehrîyaya→qehirîyaya 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehrîyaye→qehirîyaye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehrîyayê→qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehrîyayene→qehirîyayene 1) öfkelenmek, sinirlenmek, kızmak, asabileşmek 2) küsmek, darılmak 3) kıskanmak, günülemek, haset etmek (ç...
• qehrîyayeyê→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyê→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyênî→qehirîyayeyênî üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyî→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyî→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyîye→qehirîyayeyî üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayeyîye→qehirîyayeyîye üzgünlük, üzüntülülük
• qehrîyayîş→qehirîyayîş 1) dertlenme, dertleniş, gamlanma 2) küsme 3) kızma (öfkelenme, sinirlenme), asabileşme 4) kıskanma, günüle...
• qehrîyayîye→qehirîyayîye 1) kızgın (öfkeli) 2) küskün, küs, dargın 3) üzgün, üzüntülü (üzüntüsü olan, üzülen kişi), üzünçlü
• qehrnayene→qehirnayene 1) darıltmak, küstürmek 2) kıskandırmak 3) kızdırmak, öfkelendirmek, sinirlendirmek 4) üzmek
• qehrnayîş→qehirnayîş 1) darıltma, küstürme 2) kızdırma
• qehrnayox→qehirnayox üzüntülü (üzen durum veya olay), üzücü (durum veya olay)
• qehwe→qewe kahve
• qehwe→qewexane kahvehane
• qehwexane→qewexane kahvehane
• qehwexone→qewexane kahvehane
• qehwexûne→qewexane kahvehane
• qehwexûni→qewexane kahvehane
• qêhwi→qewe kahve
• qêhwi→qewexane kahvehane
• qê-I→qey niçin, niye
• qe-II→qandê için
• qê-II→qandê için
• qeîrî ...→xeyrê ... -den başka, hariç
• qeja buz
• qeja bestene→qeşa bestene buz bağlamak, buz tutmak, buzlanmak
• qe jû→qet yew hiçbir, tek
• qê ke→qando ke için
• qêl→qil tepe
• qelacî-I→qelaker kalaycı
• qelaçî-II→qelaker kalaycı
• qela-I karga
• qela-II kalay
• qela-III→qele kesek
• qela-IV→kela 1) kale 2) oyun merkezi (oyunda el değdirilmesi gereken direk, taş vb. veya içinden çıkılmaması gereken, sı...
• qelaker kalaycı
• qelancik→qilancik saksağan
• qelanciki→qilancike 1) serçe parmak 2) halay (serçe parmakla tutuşarak oynanan)
• qelanqîz→qelaqîze bir tür dönen tahterevalli
• qelaqîze bir tür dönen tahterevalli
• qelas kalas
• qelaş yarık
• qelaw→qelew 1) şişman 2) besili, semiz
• qelaw bîyayene→qelew bîyene şişmanlamak
• qelaycî→qelaker kalaycı
• qelayçî→qelaker kalaycı
• qelbameyîş bulantı
• qelbapey ters
• qelbdayîş→qelbedayîş döven sürerken altta kalan dövülmemiş ekin saplarını üste çıkarmak için harman yığınını altüst etme
• qelbe döven sürerken altta kalan dövülmemiş ekin saplarını üste çıkarmak için harman yığınını altüst etme işi
• qelbê→qelpîye 1) tembellik 2) geçersizlik (para vb. için)
• qelbê ... ameyene mide(si) bulanmak
• qelbê ... ameyîş mide(si) bulanma
• qelbê ... ardene mide bulandırmak
• qelbê ... ardiş mide bulandırma
• qelbedayîş döven sürerken altta kalan dövülmemiş ekin saplarını üste çıkarmak için harman yığınını altüst etme
• qelbê ... hameyîne→qelbê ... ameyene mide(si) bulanmak
• Qelbê mi ame Midem bulandı.
• Qelbê mi ard Midemi bulandırdı.
• qelbê ... omeyene→qelbê ... ameyene mide(si) bulanmak
• qelbê ... omeyîş→qelbê ... ameyîş mide(si) bulanma
• qelbê ... ûmeyene→qelbê ... ameyene mide(si) bulanmak
• qelbê ... ûmeyîş→qelbê ... ameyîş mide(si) bulanma
• qelbey→qelpîye 1) tembellik 2) geçersizlik (para vb. için)
• qelb-I kalp, yürek
• qelbidayîş→qelbedayîş döven sürerken altta kalan dövülmemiş ekin saplarını üste çıkarmak için harman yığınını altüst etme
• qelb-II kusmuki
• qelbi-I→qelbe döven sürerken altta kalan dövülmemiş ekin saplarını üste çıkarmak için harman yığınını altüst etme işi
• qelb-III→qelp 1) kalp (para vb. için) geçersiz, geçersiz (para vb. için) 2) sahte 3) tembel, kalp (tembel kişi)
• qelbi-II→qible kıble
• qelbomeyîş→qelbameyîş bulantı
• qelbûmeyîş→qelbameyîş bulantı
• qeldapê→qelbapey ters
• qeldapey→qelbapey ters
• qeldapî→qelibnaya ters
• qeldaya→qelibnaya ters
• qeldaye→qelibnaye ters
• qeldayene→qelibnayene 1) çevirmek, döndürmek 2) devirmek 3) kusmak, istifrağ etmek
• qeldayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qeldîyayene→qelibîyayene 1) çevrilmek, döndürülmek 2) devrilmek 3) yatmak 4) kusulmak
• qele kesek
• qeleb kusmuk
• qelebalix 1) gürültü 2) kalabalık, kalaba
• qelebalixbîyayîş kalabalıklaşma
• qelebalix bîyene kalabalıklaşmak
• qelebalix kerdene gürültü etmek
• qelebameyîş→qelbameyîş bulantı
• qelebî ... ameyene→qelbê ... ameyene mide(si) bulanmak
• qelebî ... ameyîş→qelbê ... ameyîş mide(si) bulanma
• qelebî ... ardene→qelbê ... ardene mide bulandırmak
• qelebî ... ardiş→qelbê ... ardiş mide bulandırma
• qelebîyayene→qelibîyayene 1) çevrilmek, döndürülmek 2) devrilmek 3) yatmak 4) kusulmak
• qelebîyayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qelebnayene→qelibnayene 1) çevirmek, döndürmek 2) devirmek 3) kusmak, istifrağ etmek
• qelebnayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qeleçî→qelaker kalaycı
• qelem→qeleme kalem
• qelema boyaxî boya kalemi
• qelema boyaxkerdişî→qelema boyaxî boya kalemi
• qelema erjîjine kurşun kalem
• qelema rengine renkli kalem
• qeleme kalem
• qelemêda sîyaye siyah bir kalem
• qelemêka sîyaye siyah bir kalem
• Qeleme kitabî ser o ya Kalem kitabın üzerindedir.
• qelemi→qeleme kalem
• qelemtiraşe kalemtıraş
• qelen→qalind-II başlık
• qelênaya kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelênaye kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelênayene kavurmak, kızartmak (yumurta vb. için)
• qelênayîş kavurma, kızartma (yumurta vb. için)
• qelênayîye kavrulmuş olan (et vb. için), kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için)
• qelend→qalind-II başlık
• qeleşîyayene→qelişîyene çatlamak (deri vb. için), yarılmak (deri vb. için)
• qeleşnayene→qelişnayene çatlatmak (deri vb. için), yarmak (deri vb. için)
• qeleşyayîş→qelişîyayîş çatlama (deri vb. için), yarılma (deri vb. için)
• qelev→qelew 1) şişman 2) besili, semiz
• qelevnayene→qelibnayene 1) çevirmek, döndürmek 2) devirmek 3) kusmak, istifrağ etmek
• qelevnayêne→qelibnayene 1) çevirmek, döndürmek 2) devirmek 3) kusmak, istifrağ etmek
• qelevnayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qelew 1) şişman 2) besili, semiz
• qelew bîyene şişmanlamak
• qelewîyayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qelew kerdene şişmanlatmak
• qelewnayîş→qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qelfa kalfa
• qelfe kalfa
• qelfe-II→qefle kafile, insan veya hayvan kümesi, küme
• qeli→qele kesek
• qelibîyayene 1) çevrilmek, döndürülmek 2) devrilmek 3) yatmak 4) kusulmak
• qelibîyayîş 1) devrilme, devriliş 2) yatma
• qelibnaya ters
• qelibnaye ters
• qelibnayene 1) çevirmek, döndürmek 2) devirmek 3) kusmak, istifrağ etmek
• qelibnayîş 1) çevirme, döndürme 2) devirme 3) kusma, istifrağ etme
• qêlik→qêlike dağ kavağı, acı kavak, titrek kavak
• qêlike dağ kavağı, acı kavak, titrek kavak
• qelin→qalind-II başlık
• qelinaya→qelênaya kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelinaya→qelênayîye kavrulmuş olan (et vb. için), kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için)
• qelînaya→qelênaya kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelînaya→qelênayîye kavrulmuş olan (et vb. için), kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için)
• qelinaye→qelênaye kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelînaye→qelênaye kızartılmış olan (yumurta vb. için), kızartma (yumurta vb. için), kavrulmuş olan (et vb. için)
• qelinayene→qelênayene kavurmak, kızartmak (yumurta vb. için)
• qelînayene→qelênayene kavurmak, kızartmak (yumurta vb. için)
• qelinayîş→qelênayîş kavurma, kızartma (yumurta vb. için)
• qelînayîş→qelênayîş kavurma, kızartma (yumurta vb. için)
• qelind→qalind-II başlık
• qeliş yırtmaç
• qelîş→qeliş yırtmaç
• qelişin yırtmaçlı
• qelişîyayene yarılmak
• qelişîyayîş çatlama (deri vb. için), yarılma (deri vb. için)
• qelişîyene çatlamak (deri vb. için), yarılmak (deri vb. için)
• qelişnayene çatlatmak (deri vb. için), yarmak (deri vb. için)
• qelişnayîne→qelişnayene çatlatmak (deri vb. için), yarmak (deri vb. için)
• qelişnayîş yarma
• qelm→qalind-II başlık
• qeln→qalind-II başlık
• qelow→qelew 1) şişman 2) besili, semiz
• qelp 1) kalp (para vb. için) geçersiz, geçersiz (para vb. için) 2) sahte 3) tembel, kalp (tembel kişi)
• qelpê→qelpîye 1) tembellik 2) geçersizlik (para vb. için)
• qelpey→qelpîye 1) tembellik 2) geçersizlik (para vb. için)
• qelpî geçersizlik (para vb. için)
• qelpîye 1) tembellik 2) geçersizlik (para vb. için)
• qelqela dedikoducu
• qelqele dedikoducu
• qelqeleyîye dedikoduculuk
• qelqelyayîne→qilqilîyayene endişelenmek, endişe etmek, kaygılanmak, tasalanmak
• qelqelyayîş→qilqilîyayîş endişelenme, kaygılanma, tasalanme
• qelş→qeliş yırtmaç
• qelsayîş→qelişîyayîş çatlama (deri vb. için), yarılma (deri vb. için)
• qelv→qelb-I kalp, yürek
• qelxan→qalxan kalkan
• qemçe keçi kuyruğu
• qemçî→qamçî kamçı
• qemçik→qemçike keçi kuyruğu, köpek kuyruğu
• qemçike keçi kuyruğu, köpek kuyruğu
• qemçî kerdene→qamçî kerdene kamçılamak
• qême→qîyame yokuş
• qe mebo→qet nêbo hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• Qemere keçi için ad olarak kullanılan bir sözcük
• Qemeri→Qemere keçi için ad olarak kullanılan bir sözcük
• qemetîyaya→qemitîyaya yapışık
• qemetîyaye→qemitîyaye yapışık
• qemetîyayene→qemitîyayene yapışmak
• qemetîyayî→qemitîyayî yapışık
• qemetîyayîş→qemitîyayîş yapışma
• qemetnayene→qemitnayene 1) yapıştırmak 2) sıkıştırmak
• qemetnayîş→qemitnayîş 1) yapıştırma 2) sıkıştırma
• qemetnayox→qemitnayox yapıştırıcı
• qemîs gömlek, mintan
• qemîso harmekilm/hingilekilm/polkilm/polkirr/qol kısa kollu gömlek
• qemitîyaya yapışık
• qemitîyaye yapışık
• qemitîyayene yapışmak
• qemitîyayî yapışık
• qemitîyayîş yapışma
• qemitnayene 1) yapıştırmak 2) sıkıştırmak
• qemitnayîş 1) yapıştırma 2) sıkıştırma
• qemitnayox yapıştırıcı
• qemt→qemte başörtü, başörtüsü, yazma
• qemta kaxite yazma
• qemta qaxitî→qemta kaxite yazma
• qemte başörtü, başörtüsü, yazma
• qemti→qemte başörtü, başörtüsü, yazma
• qen→qine göt, kıç, makat, anüs, büzük
• qena dare→qina dare ağaç gövdesi
• qena koy→qina koyî dağ eteği
• qenal→kanal kanal
• qenaste→qineste kalça, sağrı
• qenca→qanca kanca
• qencele→qirîncele kurbağa
• qenda→qinda ibne (argo), götlek (argo), oğlan (edilgen eşcinsel erkek) (argo)
• qendayê→qindayî ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qendayê→qindayîye ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qendayî→qindayî ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qendayî→qindayîye ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qene→qine göt, kıç, makat, anüs, büzük
• qe nê→qet nêbo hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• qe nêbo→qet nêbo hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• qeneda→qinda ibne (argo), götlek (argo), oğlan (edilgen eşcinsel erkek) (argo)
• qenedayî→qinda ibne (argo), götlek (argo), oğlan (edilgen eşcinsel erkek) (argo)
• qenedayîye→qindayî ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qenedayîye→qindayîye ibnelik (argo), götleklik (argo), oğlanlık (argo)
• qe nekê→qet neke hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• qenepa→qenepe kanepe
• qenepe kanepe
• qenepi→qenepe kanepe
• qengiran→qingiran ağırcanlı (argo), ağırkanlı (argo), üşengeç (argo), üşengen (argo)
• qengiranê→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengiraney→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengiranîye→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengironê→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengironey→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengirûn→qingiran ağırcanlı (argo), ağırkanlı (argo), üşengeç (argo), üşengen (argo)
• qengirûnê→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengirûney→qingiranîye ağırcanlılık (argo), ağırkanlılık (argo), üşengeçlik (argo), üşengenlik (argo)
• qengirûn-I→qingiran ağırcanlı (argo), ağırkanlı (argo), üşengeç (argo), üşengen (argo)
• qeni→qine göt, kıç, makat, anüs, büzük
• qe nî→qet nêbo hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• qe nîga→qet neke hiç olmazsa, hiç değilse, bari
• qeni ra→qine ra anal
• qent→qemte başörtü, başörtüsü, yazma
• qenter kantar
• qenterê destan el kantarı
• qenterê desto→qenterê destan el kantarı