Dizin · Zazaca kelimeler
Zazaca kelime dizini — K
K harfiyle başlayan 4006 kelime · Sayfa 9/11
ko
- koterîye dazlaklık
- kot-I kot
- kotî nere
- kot-II kot (mimarlık için)
- kot-IIIkotî nere
- kotilme insan kümesi (insan grubu), küme
- kotişkewtiş 1) düşme 2) yağma (kar için) 3) dinme (rüzgâr için)
- kotişrakewtiş yatma
- ko û banî dağ taş
- ko û gerîseko û gêrîse dağ taş
- ko û gêrîse dağ taş
- ko-Vku nere
- kovare dergi
- kovareger dergici
- kovaregerîye dergicilik
- kovboykowboy kovboy
- ko-VIkef köpük
- kovî 1) dağlı 2) yabani, yabanıl, vahşi
- kovik 1) huni 2) koni
- kovikin konik
- kowkef köpük
- kowarikuware 1) ambar 2) kovan (arı kovanı)
- kowarîkuware 1) ambar 2) kovan (arı kovanı)
- kowboy kovboy
- kowçikikoçike 1) kaşık 2) mala
- kowinkefin köpüklü
- kowndêzkondêz kepçe
- kownikone-I 1) tokaç 2) tokmak
- kownikerdişkonekerdiş tahıl ürünlerini tokaçla döverek sapından ayırma
- kowtenekewtene 1) düşmek 2) yağmak (kar için) 3) dinmek (rüzgâr için)
- kowtene derdî ...kewtene derdê ... derdine düşmek
- kowtişkewtiş 1) düşme 2) yağma (kar için) 3) dinme (rüzgâr için)
- kox kümes
- koxban gecekondu
- koxe kulübe
- koxik küçük kümes
- koyku nere
- koye küme, yığın
- koyê cemedî buzdağı
- koye kerdene yığmak, loda etmek
- koyî 1) dağlı 2) yabani, yabanıl, vahşi 3) dağ adamı (mecazi) 4) dağlık
- koyin dağlık
- koyîstan dağlık
- koyo berz yüksek dağ
- koytkotî nere
- koytîkotî nere
- koytişkewtiş 1) düşme 2) yağma (kar için) 3) dinme (rüzgâr için)
- kozê awkozê awe su cemresi (Rumi takvime göre 14-15 Şubat gecesi başlar.)
- kozê awe su cemresi (Rumi takvime göre 14-15 Şubat gecesi başlar.)
- kozê erdî toprak cemresi (Rumi takvime göre 22-23 Şubat gecesi başlar.)
- kozê hewayî hava cemresi (Rumi takvime göre 6-7 Şubat gecesi başlar.)
- koz-I 1) kümes 2) yeni doğan oğlak, kuzu veya buzağının içine konduğu özel bölme
- koz-II cemre
- koz-IIIkozire-I kor
- kozik 1) evcik (küçücük ev) 2) kümes 3) yeni doğan oğlak, kuzu veya buzağının içine konduğu özel bölme
- kozikê kergan kümes
- kozikî zh evcilik
- kozikî kay kerdene evcilik oynamak
- kozire-I kor
- kozire-II harmanda arpa ve buğdayın kalburlanmasından sonra artakalan başaklar
- kozmos âlem, cihan, kâinat, evren, kozmos
kr
- kramp kramp, kasınç
- krampê madeyî mide krampı
- krampê madîkrampê madeyî mide krampı
- kravate boyunbağı, kravat
- krem krem
- krema krema
- kremê çiman göz kremi
- kremê tiraşî tıraş kremi
- krep krep
- kreş anaokulu, ana mektebi, çocuk yuvası, kreş
- krîko kriko
- krîmînel kriminel
- krîmînolojî kriminoloji
- krîstal billur, kristal
- krîter 1) ölçüt, kıstas, kriter 2) norm
- krîtîk 1) eleştiri, tenkit, kritik 2) kritik (nazik)
- krîtîkê sînema sinema eleştirisi
- krîtîk kerdene eleştirmek, tenkit etmek, kritik etmek
- krîtîkkerdiş eleştirme, tenkit etme
- krîz bunalım, buhran, kriz
- krîzo psîkolojîk ruhsal kriz
- krîzo ruhî ruhsal kriz, depresyon
- krokî kroki
- krokîya biroper röperli kroki
- krokodîl timsah
- kronometre süreölçer, kronometre
ku
- ku nere
- kuafor kuaför
- kuaforêkuaforîye kuaförlük
- kuaforeykuaforîye kuaförlük
- kuaforîye kuaförlük
- kualkol 1) kör (keskinliği yeterli olmayan) 2) boynuzsuz
- Kuala Lumpur Kuala Lumpur
- kuarkor görme engelli¸ görmez, gözsüz, kör
- kuarbilizkorbilîyes salyangoz
- kûarbûlîskorbilîyes salyangoz
- kuarekuware 1) ambar 2) kovan (arı kovanı)
- kuarfehmkorfehm anlayışsız
- kuarfehmêkorfehmî anlayışsızlık
- kuarfehmêkorfehmîye anlayışsızlık
- kuarfûmkorfehm anlayışsız
- kuarfûmêkorfehmî anlayışsızlık
- kuarfûmêkorfehmîye anlayışsızlık
- kuarikuware 1) ambar 2) kovan (arı kovanı)
- kuarîkuware 1) ambar 2) kovan (arı kovanı)
- kuarmişkkurbeşik porsuk
- kuarpişikkurbeşik porsuk
- kuarwicaxocaxkor çocuğu olmayan, kör ocak
- kuaxkox kümes
- Kuba Küba
- kubaj kübaj
- kubarkîbar ince, kibar; centilmen
- kubarîkîbarî incelik, kibarlık
- kubarîyekîbarî incelik, kibarlık
- kubarîyekîbarîye incelik, kibarlık; centilmenlik
- kubîk kübik (mat)
- kuckunc köşe, iç köşe
- kucakamca nere
- kuçakuçe-I sokak
- kûcakamca nere
- kuçanîkuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kûçekuçe-II taş
- kuçeçiqmez çıkmaz sokak
- kuçegezûnkuçgezan kaldırım mühendisi
- kuçe-I sokak
- kuçe-II taş
- kuçekor çıkmaz sokak
- kuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçerankuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kûçereykoçerîye göçebelik
- kuçeyo teng dar sokak
- kuçeyo tengalek daracık sokak
- kuçgêr kaldırım mühendisi
- kuçgezan kaldırım mühendisi
- kuçgezonkuçgezan kaldırım mühendisi
- kuçgezûnkuçgezan kaldırım mühendisi
- kûç-Ikoç göç, göçme
- kuçi-Ikuçe-I sokak
- kûç-IIkuçe-II taş
- kuçi-IIkuçe-II taş
- kuçikkuçike ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçike ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kûçikekoçike 1) kaşık 2) mala
- Kuçike de adir weke Ocakta ateş yak.
- kûçikikoçike 1) kaşık 2) mala
- kuçlankuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçlikkuçike ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçlonkuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçlûnkuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuço 1) (çocuk dilinde) köpek 2) (köpekleri çağırırken söylenen sözcük) kuçu kuçu
- kuço kuço! (köpekleri çağırırken söylenen sözcük) kuçu kuçu
- kuçrankuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuçu kuçu!kuço kuço! (köpekleri çağırırken söylenen sözcük) kuçu kuçu
- kud eli veya ayağı sakat olan
- kudî enik, encik, encek, köpek yavrusu
- kud-IIkudik 1) enik, encik, encek, köpek yavrusu 2) ayı ve kurt yavrusu
- kudik 1) enik, encik, encek, köpek yavrusu 2) ayı ve kurt yavrusu
- kudikê kutikî enik, encik, encek, köpek yavrusu
- kueko-I dağ
- kueçkoç göç, göçme
- kueçerkoçer göçebe, göçer
- kueçerêkoçerîye göçebelik
- kueçerîkoçerî göçeri
- kueçikkoçike 1) kaşık 2) mala
- kueçika darînkoçika darêne tahta kaşık
- kueçikê çaykoçika çay çay kaşığı
- kueçikterkoçikter ivgi
- kueç kerdenekoç kerdene göç etmek, göçmek
- kueçkerdişkoçkerdiş göç, göç etme, göçme
- kuedkod-I 1) tahtadan yapılmış derin kap 2) tahıl vb. şeyleri ölçmek için kullanılan tahtadan yapılmış büyük kap, ölç...
- kuefîkofî hotoz
- kuekakoka-I kuka, dantel ipliği yumağı
- kuekimkokim yaşlı, ihtiyar
- kuekimêkokimî yaşlılık, ihtiyarlık
- kuekimêkokimîye yaşlılık, ihtiyarlık
- kuekimîkokimî yaşlılık, ihtiyarlık
- kuekimîkokimîye yaşlılık, ihtiyarlık
- kuelkol 1) kör (keskinliği yeterli olmayan) 2) boynuzsuz
- kuelakoleye köle, kul, abd
- kueleyîkoletî kölelik, kulluk
- kueli-Ikolî-II odun
- kuelî-Ikolî-I boynuzsuzluk
- kuelî-IIkolî-II odun
- kuelikkolik 1) omuzun boyuna yakın kısmı 2) Kâhta (ilçe)
- kuelî mazîyerkolîyê mazêre meşe odunu
- kuem bîyayînekom bîyene 1) toplanmak (mat) 2) birikmek
- kuembîyayîşkombîyayîş 1) toplanma 2) birikme 3) toplantı
- kuemirkomir kömür
- kuem kerdenepêresnayene 1) biriktirmek 2) (keçi, koyun, at, eşek için) çiftleştirmek
- kuemkerdişkomkerdiş 1) toplama (mat), derme 2) biriktirme
- kuenekone-I 1) tokaç 2) tokmak
- kuenikone-I 1) tokaç 2) tokmak
- kuenikerdişkonekerdiş tahıl ürünlerini tokaçla döverek sapından ayırma
- kuepkop 1) yığın 2) Bulanık (ilçe)
- kuerkor görme engelli¸ görmez, gözsüz, kör
- kuercakorja nazar boncuğu, nazarlık
- kue ri şîyayenexow ra şîyene 1) uyumak 2) batmak (güneş, ay vb. için) 3) sönmek
- kuerişîyayîşxowraşîyayîş 1) uyuma 2) batma (güneş, ay vb. için) 3) sönme
- kuêrîyekkorek darı
- kuerjakorja nazar boncuğu, nazarlık
- kue ro şîyayenexow ra şîyene 1) uyumak 2) batmak (güneş, ay vb. için) 3) sönmek
- kueroşîyayîşxowraşîyayîş 1) uyuma 2) batma (güneş, ay vb. için) 3) sönme
- kuerselikosele kösele
- kueşegoşe köşe
- kueşigoşe köşe
- kueşkkoşke köşk
- kueşkarkoşkar-I 1) ayakkabı yapımcısı (ayakkabı diken) 2) ayakkabıcı (ayakkabı yapan ya da satan), pabuççu, başmakçı 3) aya...
- kueterkotere üveyik
- kuevikkovik 1) huni 2) koni
- kueyîkovî 1) dağlı 2) yabani, yabanıl, vahşi
- kueyîkoyî 1) dağlı 2) yabani, yabanıl, vahşi 3) dağ adamı (mecazi) 4) dağlık
- kuezikkozik 1) evcik (küçücük ev) 2) kümes 3) yeni doğan oğlak, kuzu veya buzağının içine konduğu özel bölme
- kufkufe küf
- kufaqufa 1) küçük sepet 2) küfe
- kufayene-I homurdanmak
- kufayene-II “pof” diye ses çıkarmak
- kufayene-III oflayıp puflamak
- kufayîş yılan, kaplumbağa gibi hayvanların ses çıkarması
- kufe küf
- kûfîkofî hotoz
- kufikkufike küf
- kufike küf
- kufike bestene küflenmek
- kufikebestiş küflenme
- kufike girewtene küflenmek
- kufikegirewtiş küflenme
- kufike perayene ... küflenmek
- kufikeperayîş ... küflenme
- kufike pernayene ... küflendirmek
- kufikepernayîş ... küflendirme
- kufike perrayene ...kufike perayene ... küflenmek
- kufikeperrayîş ...kufikeperayîş ... küflenme
- kufike perrnayene ...kufike pernayene ... küflendirmek
- kufikeperrnayîş ...kufikepernayîş ... küflendirme
- kufike piro ginayene küflenmek
- kufikepiroginayîş küflenme
- kufik guretenekufike girewtene küflenmek
- kufikguretişkufikegirewtiş küflenme
- kufikikufike küf
- kufiki gurotenekufike girewtene küflenmek
- kufikigurotişkufikegirewtiş küflenme
- kufikin küflü
- kufikin kerdene küflendirmek
- kufikinkerdiş küflendirme
- kufikîyayene küflenmek
- kufikîyayîş küflenme
- kufiknayene küflendirmek
- kufiknayîş küflendirme
- kufikyayenekufikîyayene küflenmek
- kufikyayîşkufikîyayîş küflenme
- kufir 1) dinsizlik 2) kâfirlik
- kufirbazkifirbaz küfürbaz, ağzı bozuk, ağzı pis
- kufir kerdenekifir kerdene sövmek, küfretmek
- kufirkerdişkifirkerdiş sövme, küfretme
- kufkarikkufkarike mantar (bitkisi)
- kufkarike mantar (bitkisi)
- kufkarikikufkarike mantar (bitkisi)
- kufkinkufikin küflü
- kufkin kerdenekufikin kerdene küflendirmek
- kufkinkerdişkufikinkerdiş küflendirme
- kufrkifir sövgü, küfür
- kufrkufir 1) dinsizlik 2) kâfirlik
- kufrbazkifirbaz küfürbaz, ağzı bozuk, ağzı pis
- kufrî kerdenekifir kerdene sövmek, küfretmek
- kufrîkerdişkifirkerdiş sövme, küfretme
- kufr kerdenekifir kerdene sövmek, küfretmek
- kufrkerdişkifirkerdiş sövme, küfretme
- kuftkift omuz
- kufta köfte (ince yarmadan veya kıymadan yapılan)
- kufta dekerdakuftaya dekerda içli köfte
- kufta dekerdîyekuftaya dekerdîye içli köfte
- kuftakar köfteci
- kufta mastîkuftaya mastî yoğurtlu köfte (ince yarma, yoğurt ve yağdan yapılan)
- kufta qatixîkuftaya qatixî yoğurtlu köfte (ince yarma, yoğurt ve yağdan yapılan)
- kufta qatixinikuftaya qatixî yoğurtlu köfte (ince yarma, yoğurt ve yağdan yapılan)
- kufta qulikerikuftaya qulikere delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kuftaroş köfteci
- kuftaya dekerda içli köfte
- kuftaya dekerdîye içli köfte
- kuftaya kartolan patates köfte
- kuftaya mastî yoğurtlu köfte (ince yarma, yoğurt ve yağdan yapılan)
- kuftaya qatixî yoğurtlu köfte (ince yarma, yoğurt ve yağdan yapılan)
- kuftaya qulikere delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kuftaya yalançî delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kuftaya zerî içli köfte
- kuftaya zurayine delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kufta zerîkuftaya zerî içli köfte
- kufta zurayinikuftaya zurayine delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kuftekufta köfte (ince yarmadan veya kıymadan yapılan)
- kuftê kartuelûnkuftaya kartolan patates köfte
- kufteya yalancîkuftaya yalançî delikli köfte (ince yarmadan yapılan)
- kuftikkuftike köfte (ince yarmadan veya kıymadan yapılan)
- kuftike köfte (ince yarmadan veya kıymadan yapılan)
- kufurkifir sövgü, küfür
- kufur kerdenekifir kerdene sövmek, küfretmek
- kufurkerdişkifirkerdiş sövme, küfretme
- kûhko-I dağ
- kuhekewe-I mavi
- kûhekewe-I mavi
- kuhnkan eski; arkaik
- kuhnkehen eski, arkaik
- kuhnîkehenî eskilik
- kuho-Iko-I dağ
- kuho-IIkewe-I mavi
- kuhoykewîye mavi
- kuhukewe-I mavi
- kuhûkewe-I mavi
- kuhûnkehen eski, arkaik
- kuhûnêkehenî eskilik
- kuhûykewîye mavi
- kû-Ike ki
- kûîkuy kabak
- kuiçkuçe-II taş
- kuiçekuçe-I sokak
- kuiçlûnkuçelan ocak (ateş yakılan veya gazla yakılan)
- kuifirkifir sövgü, küfür
- kuifirbazkifirbaz küfürbaz, ağzı bozuk, ağzı pis
- kuifir kerdenekifir kerdene sövmek, küfretmek
- kuifirkerdişkifirkerdiş sövme, küfretme
- ku-IIke ki
- kû-IIko-I dağ
- ku-IIIeke-I eğer, şayet
- kû-IIIkuy kabak
- kuinckunc köşe, iç köşe
- kuirnkurne 1) kurna 2) tekne 3) yalak
- kuirtûnkurtane palan
- kuiteqit kıti (hıyara benzeyen bir bitki ürünü), küte
- Kuîto Quito
- ku-IVkuy kabak
- kû-IVko-II fiilin gelecek zamanında kullanılan bir partikel
- kuiz bîyayenekuz bîyene kamburlaşmak
- kuizeykuzîye kamburluk
- kujkunc köşe, iç köşe
- kujakamca nere
- kuk kekeme, keke, kekeç
- kukakoka-I kuka, dantel ipliği yumağı
- kukirt kükürt
- kukîye kekemelik, kekelik
- kuklîkukulî saklambaç (oyunu)
- kukulî saklambaç (oyunu)
- kukulîku saklambaç (oyunu)
- kukurdkukirt kükürt
- kul gam, dert
- kulav keçe
- kulawikilawe-I külah, başlık, takke
- kulbe çapa
- kulbe kerdene çapalamak; tarla, bostan vb. yerlerdeki yabani otları çapayla temizlemek
- kulbekerdiş çapalama
- kulbikulbe çapa
- kulbi kerdenekulbe kerdene çapalamak; tarla, bostan vb. yerlerdeki yabani otları çapayla temizlemek
- kule-I kalça
- kule-II yara, çıban, apse
- kulengkulenge gerdel, tahta kova
- kulenge gerdel, tahta kova
- kulenge-IIkulinge sivrisinek
- kulêrê dare ağaçta kurtçukların bulunduğu yuva
- kulevete kalçası çıkmış olan
- kulevetî kalçası çıkmış olan
- kulhayene öksürmek
- kulhayîş öksürme
- kulhe öksürük
- kulhikulhe öksürük
- kuliçkilînca çörek
- kulîçkilînca çörek
- kul-IIkule-II yara, çıban, apse
- kuli-Ikule-I kalça
- kulî-I çekirge
- kuli-IIkule-II yara, çıban, apse
- kulî-II hepsi, tüm, tümü
- kulika fîlikêne tiftik külah
- kulika hîtikêne tiftik külah
- kulike 1) külah, başlık, takke 2) ibik 3) nohut kabuğu (dış kabuğu) 4) tane (taze biber tanesi) di kulikê îsotî: i...
- kulik-I çöplük
- kulikikulike 1) külah, başlık, takke 2) ibik 3) nohut kabuğu (dış kabuğu) 4) tane (taze biber tanesi) di kulikê îsotî: i...
- kulik-II harman savrulurken biriken çok ince saman
- kulil omuzun boyuna yakın kısmı
- kulin yaralı
- kulinçikilînca çörek
- kulinde mutfak
- kulîne-I yüklük, yük
- kulîne-II hepsi, tümü; tümünü, hepsini
- kuling bir tarafı sivri bir tarafı yassı olan kesici ve kazıcı bir alet
- kulinge sivrisinek
- kuling-IIkolik 1) omuzun boyuna yakın kısmı 2) Kâhta (ilçe)
- kulî pîya hep birlikte, tümü birlikte
- kulkkilk yün, yapak, yapağı
- kul kerdene yürek paralamak
- kulkerdiş yürek paralama
- kulkerdox canhıraş
- kullîkulî-II hepsi, tüm, tümü
- kulmkulme 1) yumruk 2) avuç
- kulme 1) yumruk 2) avuç
- kulmetîn kazgıç, ucu sivriltilip daha çok yeraltından bir şey çıkarmakta kullanılan çubuk
- kulmî eştene yumruk atmak, yumruk indirmek
- kulmîeştiş yumruk atma
- kulmikkulme 1) yumruk 2) avuç
- kulmike yumruk
- kulmî kerdene yumruklamak
- kulmîkerdiş yumruklama